ปีใหม่ที่ไม่ได้กลับบ้าน

 ปีใหม่ปีนี้เป็นปีที่ผมไม่ได้กลับเมืองไทย มีความจำเป็นที่จะต้องอยู่สิงคโปร์ในช่วงปลายปีแบบนี้เป็นประสพการณ์ที่แปลกใหม่สำหรับผม เพราะปรกติแล้ว ผมมักจะกลับเมืองไทยในช่วงเทศกาลแบบนี้ ไปเยี่ยมที่บ้าน และกลับไปเจอหน้าคู่หมั้นสาว ไปเยี่ยมน้องแมวที่บ้าน..

(ภาพ : ตุ๊กตาหิมะที่ห้อยอยู่ในต้นคริสมาสต์ที่ออฟฟิศผมเอง .. เห็นแล้วเข้ากับบรรยกาศเหงาๆเป็นอย่างดี) 

มันช่างเป็นความรู้สึกที่หยุ่นๆในหัวใจดีแท้ครับ เวลาเดินไปไหนต่อไหนช่วงหน้าเทศกาลแบบนี้ เห็นคนอื่นเค้ามากันเป็นคู่ๆ... เห็นการแสดงออกซึ่งความรักของคนอื่นแล้วผมอิจฉา ~ ยิ่งเห็นการแสดงออกของคู่รักที่แสดงออกกันอย่างร้อนแรงกันบนรถไฟฟ้าใต้ดินด้วยแล้ว.... :P

ผมล่ะอยากไปเดินซื้อของ + นั่งร้านกาแฟกับน้องแนนเป็นที่สุด ฮ่า... ผมชอบนะ การได้เดินเลือกซื้อของไปเรื่อยๆ ไม่รู้ทำไม ผมมักจะเข้ากับเพื่อนๆผู้หญิงในเรื่องแบบนี้ได้ค่อนข้างดี คือเดินดูของได้เป็นวันๆ ..

ช่วงนี้เลยพยายามไม่ออกจากบ้านไปไหนไกลๆ ฮ่า... กลัวจะไปเห็นภาพบาดตาบาดใจเข้า .. ผมจำได้ว่าเคยพยายามดิ้นรนไปเดินออชาร์ดช่วงคืนวันก่อนคริสมาสต์เมื่อสองสามปีก่อน.. หูย แทบเดินไม่ได้ ใครไม่เคยไหลไปตามฝูงชนคงไม่รู้

ปีนี้เลยว่าจะไม่ไป

จะอยู่บ้าน ฆ่าเวลาไปเรื่อยๆ ทำตัวอยู่เฉยๆนิ่งๆ เหมือนหมีจำศิล จะนอนอยู่กับบ้าน เขียน blog ไว้ให้คู่หมั้นสาวเอาไว้ดูให้อุ่นใจเล็กๆ

.. อยากกลับไปหาเร็วๆจัง :D

ปล.ช่วงนี้อยู่ในช่วง holiday mood ครับ ขอขี้เกียจบ้าง