2 สัปดาห์

 ผมได้มีจังหวะกลับมาเที่ยวเมืองไทย 2 สัปดาห์.. เป็นช่วงเวลาที่ดูเหมือนจะยาวกว่าวันหยุดปรกติทั่วไป แต่ไม่รู้ทำไม ผมกลับรู้สึกเหมือนกับว่ามันสั้นนิดเดียวเอง? อยู่แป๊ปๆก็กลับมาสิงคโปร์อีกแล้ว 

ที่มีคนบอกเอาไว้ว่า ช่วงไหนเรามีความสุข เวลามักจะผ่านไปเร็ว .. สงสัยจะจริง 

ช่วงที่กลับมาเที่ยวผมมีความสุขมากมาย ที่ได้อยู่ใกล้ๆกับน้องแนน ได้พูดคุยกันตัวเป็นๆแบบเห็นหน้า (อุ้ยๆ) ในแบบที่ไม่ได้เกิดขึ้นบ่อยๆ ได้ไปไหนมาไหนด้วยกัน มีเวลาคุยกันกระหนุงกระหนิง =D

ไม่รู้สิ กับความรู้สึกแบบนี้มันดูมีคุณค่าดี เป็นความรู้สึกที่พิเศษ อย่างน้อยก็สำหรับผม  

ส่วนใหญ่เวลาหมดไปกับการเดินทาง ที่ทำให้ผมเข้าใจน้องแนนมากขึ้นไปอีก ว่าการขับรถไปกลับ กรุงเทพฯ. - ชลบุรี มันลำบากขนาดไหน (คือนานๆทีอาจจะไม่เป็นไร แต่ถ้ากลับหลังสี่ห้าทุ่มไปล่ะไม่แน่) 

การได้เห็นความพยายามของน้องแนน ที่พยายามจะทำเรื่องต่างๆที่อยู่รอบตัวให้ผ่านไปได้ด้วยดีนั้น เป็นความรู้สึกที่วิเศษ .. การได้เห็นแฟนเราเติบโตขึ้น บริหารจัดการชีวิต และเรื่องอื่นๆได้อย่างน่าชื่นชมแบบนี้ ก็เป็นความรู้สึกที่ดีแบบไม่คาดฝันด้วยเหมือนกัน

ใครจะคิดว่าจากผู้หญิงตัวเล็กๆในเมื่อวาน จะเป็นสาวมั่นอย่างที่เป็นอยู่ได้ทุกวันนี้ มีเพื่อนดีๆอยู่รอบตัว มีหน้าที่การงานที่สุจริต แค่นี้ผมก็ภูมิใจในตัวของแฟนผมมากๆแล้ว ..

มีของขวัญวันเกิดแบบเซอร์ไพรส์จากน้องแนน ที่ผมประทับใจ (เพราะไม่คิดว่าเค้าจะซื้อให้ =D) และเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันที่เกิดขึ้นอีกหลายอย่าง ที่พาให้ผมประทับใจไม่แพ้กัน

เรื่องประทับใจเหล่านี้ เอาไปเล่าให้ใครฟัง คงดูเป็นเรื่องธรรมดาทั่วไป แต่มันเป็นเรื่องดีๆที่เกิดขึ้นในชีวิตผมในช่วง 2 อาทิตย์ที่ผ่านมาครับ  

ภาพประกอบ : เป็นภาพที่ผมถ่ายตอนที่ไปนั่งรอน้องแนนเรียน ตั้งใจถ่ายให้หลุดโฟกัสเยอะๆ มันดูฟุ้งๆชวนฝันดี และเข้ากับความรู้สึกของผมตอนนี้เป็นที่สุด :D