เรื่องเงินๆทองๆ กับชีวิตคู่

 เรื่องเงินๆทองๆ กับชีวิตคู่

“ถ้ารักจริงจะกลัวอะไร กัดก้อนเกลือกินก็ได้นี่นา...”
ประโยคที่ได้ยินบ่อยๆ ของหลายคนที่มีความคิดว่า ถ้ารักกันจริงเราควรฝ่าฟันอุปสรรคไปด้วยกัน
 

 (ภาพจากกล้องน้องจ๋า เพื่อนน้องแนน)

เขาจะรวยรึเปล่าไม่สน...
สถานะการเงินจะเป็นยังไงไม่แคร์..
รักกันเพื่อให้ได้อยู่ด้วยกัน...ฟ่าฝันอุปสรรคไปพร้อมๆกันก็พอแล้ว

เอ...แล้วถ้าสองแรงก็แล้ว ยังฝ่าฟันกันไปไม่ได้สักที ก็แปลกๆเหมือนกันนะคะ

จริงๆแล้วพื้นฐานการออมเงินของแนนก็ห่วยแตกมาก
แต่พอมาเจอพี่ก๊อก ที่เป็นหนุ่มหล่อเฟี้ยวและรู้จักการใช้เงินเป็นอย่างดี (ที่แถวบ้าน เรียกว่างก!!!) เลยประทับใจมาก...
ตอนแรกอยู่คนเดียว แนนก็ใช้เงินค่าขนมที่แม่ให้มาหมดทุกเดือนเลย ไม่เคยเก็บ อยากได้อะไรก็ขอเงินที่บ้านตลอด...
พอขึ้น ปี 3 แนนทำโทรศัพท์มือถือพัง ด้วยความกลัวแม่บ่น ก็เลยทำงานเก็บเงินเพื่อมาซื้อโทรศัพท์เอง..
หนทางการทำงานของแนนก็คือซื้อของมาแล้วก็ขายไป
แต่พยายามจับเทรนแฟชั่น ไปสำเพ็งแล้วมาขายเอากำไรที่มหาลัย (ตามแผงตลาดนัด)

เอากำไร 300 % แน่ะ… ^o^
ฮ่า…

ทำอยู่สองเดือน...ก็ได้โทรศัพท์เครื่องใหม่สมใจ
วันไหน...เงินค่าขนมหมด ก็สะพายตะกร้าไปขายของ ได้เงินกลับมา พัน-สองพัน ก็ใช้เรื่อยเปื่อย...
ทำอยู่สักพัก เริ่มขายไม่ได้ราคาเพราะมีคนขายเยอะ คิดแล้วไม่คุ้มกับค่าเสียเวลา ก็เลยเลิกดีกว่า
สรุป...ก็ไม่มีเงินเก็บอยู่ดี ลองดูบัญชีรายการที่ขายของตอนนั้น ถ้าเก็บกำไรที่ได้มาจริงๆ จะมีเงินเก็บเกือบ 2 หมื่นบาท -*-

พอมีแฟนเป็นพี่ก๊อก....
ก็ทึ่งๆ o_O
พี่ก๊อกเก็บเงินเก่งมาก เป็นคนไม่มีกิเลส และกันเงินเป็นส่วนๆได้อย่างรอบคอบ

ซึ่งแนนทำไม่ได้เลย T.T
แถมพอเริ่มชีวิตออฟฟิศเลดี้แล้ว...
แทนที่จะมีเงินเก็บ กลับมีค่าใช้จ่ายอย่างอื่นมากกว่าเก่า
เสื้อผ้าที่ใส่ไปทำงาน กาแฟทุกเช้า ค่าน้ำมันรถ ค่ารถเมล์ ค่าแท็กซี่ ค่าเครื่องสำอาง ค่าข้าว 3 มื้อ  
สุดท้าย แนนก็เก็บเงินไม่ได้อยู่ดี...
พี่ก๊อกกลับมาเมืองไทยทีไร ต้องโดนแนนไถ่ค่าน้ำมันรถประจำ 

แนนมาคิดจริงจัง เรื่องการออมเงินก็เพราะพี่ก๊อก แต่...ก็หลังจากที่หมั้นกัน ถึงเริ่มมาคิดถึงอนาคตที่จะเกิดขึ้นร่วมกัน 
เราเองก็เหมือนมนุษย์ในกระแสทุนนิยมทั่วไป ที่ไม่ได้ใช้ชีวิตพอเพียงในชนบท
เรายังต้องการ ที่พักอาศัย ยารักษาโรค ยานพาหนะ ค่าเอนเตอร์เทนเม้นต่างๆ macbook :P
แล้วถ้ามีครอบครัว มีสมาชิกเพิ่ม เราคงต้องคิดถึงคุณภาพชีวิตของเราตอนนั้นเหมือนกัน

พี่ก๊อกกับแนนมีวิธีการออมเงินที่ต่างกัน
เพราะพี่ก๊อกจะตั้งใจกั้นส่วนที่ต้องการเก็บไว้เลย และใช้เงินไปแต่ละวันน้อยมาก…
คำนวณไว้เลยว่าถ้าเก็บเงินเท่านี้ต่อเดือน ต้องใช้เงินแต่ละวันเท่าไหร่  
เจ๋งมากอ่ะ เหมือนพระเลย ไม่มีกิเลส ฮ่าๆๆๆๆๆๆ

แนนทำไม่ได้นะ แบบนั้นอ่ะ…
แต่พอเห็นพี่ก๊อกตั้งใจเก็บเงิน
แนนก็เลยพยายามบ้าง
อย่างน้อยๆ เวลาอยากได้อะไร จะได้ไม่ต้องรบกวนแม่หรือพี่ก๊อก :P

  
แนนเลยเลือกวิธีออมเงินเป็น การฝากเงินระยะสั้น ดอกเบี้ยไม่สูงมาก
คือ ฝากประจำ 2 ปี
จิงๆ ไม่ได้คาดหวังกับดอกเบี้ย แต่แค่คิดว่าการได้เก็บเงิน 5-10 % ของเงินเดือน ก็น่าจะดีกว่าไม่มีเลย :D

และอีกหลายๆวิธีที่แนนใช้บ่อยๆ คือ

-สระผมเอง เป่าผมเอง แทนการไปซาลอน
-เดินไปขึ้น BTS แทนการนั่ง taxi
-หยุดไปงานเซลล์ต่างๆ ไม่ว่าจะงาน CMG Elga commart Mid-Night Mid year Private สัปดาห์หนังสือ ต่างๆนานา เพราะจะได้ของที่ไม่อยากได้แค่เห็นว่ามัน 70 % แน่ะ...
-ไม่ไปปาร์ตี้หรือกินเหล้า ถ้าไม่ได้ไปเพราะอยากไปจิงๆ หรือต้องไปเพราะแค่เกรงใจคนชวน
-เลิกกินบุฟเฟ่ เพราะไปทีไรก็กินไม่คุ้มทุกที
-กลับมากินข้าวเย็นที่บ้าน
-ใช้โทรศัพท์มือถือให้น้อย sms แทนการโทร

ตอนนี้...แนนซื้อกระปุกออมสินน่ารักๆ มาตั้งไว้ที่โต๊ะทำงานและที่บ้าน
แนนจะหยอดเศษเหรียญและเศษแบงก์ลงไปเรื่อยๆ
พอเต็มแล้วก็แงะไปฝาก เป็นความสุขเล็กๆ 

แนนกับพี่ก๊อกคิดไว้ว่า เราไม่อยากให้ลูกมาเลี้ยงเราตอนแก่
เราไม่อยากทำงานแล้วไม่มีเวลาพาลูกไปเที่ยวทะเล

ดังนั้นการออมเงินน่าจะเป็นการเริ่มต้นที่ดีของชีวิตคู่ของเรา 
ส่วนการลงทุน ตอนนี้คงเป็นหน้าที่ของพี่ก๊อกไปก่อน
ก็เงินแนนมีนิดเดียวเองนี่นา…:P