เจอกับแฟนกันได้อย่างไรค่ะ เข้ามาแชร์ค่ะ

รักทางไกล แต่ใกล้ใจนะคะ

ยินดีต้อนรับคุณ Jaiko สู่ชาวรักทางไกลค่ะ

^^

พี่สองคนยังเป็นรักทางไกลอยู่เหรอคะ

มี่ asia-australia อ่ะจิ

เจอกันตอนวันสิ้นปีที่ผ่านมาที่อังกฤษคะ เราไปเรียน เค้าทำงานอยู่ ตอนนี้เราอยู่ไทย กว่าจะได้เจอกันอีกทีก็ปีหน้าโน่นค่ะ T-T

Growing old is natural, growing up is optional :)

เราเจอเค้าในเว็บไซต์หนึ่งเมื่อ 3 ปีที่แล้ว ตอนนั้นก็ไม่ได้คิดอะไร คิดแค่ว่าคนนี้น่าสนใจดีเก่งจังได้ไปทำงานเดินทางไปทั่วโลก ได้กลับไทยปี ละ 2เดือน แค่นั้น ก็ลองคุย msn กันมาเรื่อย ๆ จนเค้ามาอยู่เมืองไทย 1 ปี เราก็เลยได้รู้จักกันมากขึ้น และเริ่มคบหากันอย่างจริงจังถึงจนทุกวันนี้ ซึ่งตอนนี้เค้าก็อยู่ต่างประเทศนะ รักเราก็เลยเป็นรักทางไกลไปหน่อย ต้องใช้ความมั่นคงและไว้ใจกันมากเลย เหนื่อยเหมือนกันแต่ก็จะพยายามรักษาความรักครั้งนี้ต่อไปให้ดีที่สุด

เจอที่อินเตอร์เน็ตค่ะ แล้วส่งเมล์คุยกันสักพัก ก็นัดเจอในกทมนี่แหล่ะค่ะ พอดีว่าเค้าเล่นเน็ตเพราะว่าเพิ่งมาเรียนที่ไทยเลยหาเพื่อนคุย บังเอิญว่ามีเราส่งเมล์หาเค้าคนเดียว เป็นเพื่อนกันสักพักก็เริ่มชอบกันจนคบกันมาจนถึงปัจจุบันค่ะ ผ่านมา6ปี7เดือนแล้วค่ะ แต่ยังไม่มีวี่แววจะได้แต่งงานกันเลย

เค้าเีรียนไทยปีเดียวนะคะ แล้วกลับญี่ปุ่นหลังจากนั้นก็มาหาปีละครั้ง สองครั้งค่ะ แต่เค้าโทมาหาเราทุกวัน สมํ่าเสมอมากๆๆค่ะ อิอิ

หวัดดีค่ะพี่น้องรักทางไกลทุกท่าน
จ๋าเจอกับพี่นนท์ในเวปTLLค่ะ ก้อคุยกันไปมา ทั้งเมล์ ทั้ง เอ็ม ทั้งโทรศัพท์ จนเค้าบินมาหาที่เมืองไทย
เพิ่งส่งกลับไป 25/5/2010 พี่นนท์อยู่ออสเตรเลีย ไกลมากค่ะ แต่ก้อโทรหาทุกวัน เราหวังว่ารักเราจะยืนยาวตลอดไป
จ๋ากับพี่นนท์วางแผนว่าจะไปใช้ชีวิตด้วยกันที่นั่น เพราะพี่นนท์ได้สัญชาติออสแล้วค่ะ

ขอบคุณสำหรับคำอวยพรค่ะคุณKokky แต่บางครั้งก้อมีปัญหาเหมือนกันนะ หลายครั้งที่ความไม่เข้าใจ เกือบทำให้เราเลิกกัน แต่สายใยที่มีมา ทำให้เรายังเดินต่อไปด้วยกันค่ะ แต่จ๋าอยากให้ถึงวันที่เราได้อยู่ด้วยกันเร็วๆมากกว่า เพราะอยู่นี่ก้อไม่มีความสุข ก้อหัวใจเรามันบินไปซิดนี่ย์แล้วอ่ะสิ!!!

แหะๆ ดูคนอื่นไกลกว่าตั้งเยอะ แต่เชื่อว่าความรู้สึกไม่ต่างกันหรอกค่ะ

เจอกันเพราะเพื่อนลากเข้ามาให้ช่วยกันหาเพลงค่ะ เป็นการเจอที่บังเอิญมาก
เพราะไปไปมามากลายเป็นว่าเป็นรุ่นพี่ที่ รร เก่าตอนคุยๆกันเราก็มาเรียนมหาลัยที่ต่างจังหวัด
ตัวเค้าก็ทำงานที่กทม มีโอกาสได้พบกัน 2 ครั้งในเวลา 2 ปี จากนั้นตัวเราเองก็บินไปเรียนที่จีน
กลับมาก็ไม่ค่อยได้เจอกันเหมือนเดิมค่ะ เค้าทำงาน เราก็กลับไปเรียนที่ ต่างจังหวัด
งานที่เค้าทำก็ต้องทำช่วงกลางคืน ประมาณว่าเหม่ยลี่ในรถไฟฟ้าฯยังไงอย่างงั้นเลย
เรียนจบจะต้องกลับมาทำงานที่ กทม คะ แต่ตัวเค้ามีแผน ไปทำงานใหม่ที่ แท่นขุดน้ำมัน นู้นเลย
ยังมองไม่เห็น มุมไหนช่วงไหน ที่จะได้อยู่ ใกล้ๆกันเลยค่ะ ทรหด มากมาย T T

ยังไงก็เป็นกำลังใจให้กับคู่อื่นๆ นะคะ ^^

เจอกันครั้งแรกใน FB คร่า เราไม่ได้สนใจอะไรเค้าเลยล่ะทีแรกน่ะ เพราะเค้าไม่ใช่แนวเรา 555 เค้าก้อพยายามเข้ามาคุยอยุ่เรื่อยๆ ขอเบอร์ไป แต่ไม่เคยเคยมา เราเองก้อไม่ได้ใส่ใจ ก้อให้ๆไป เพราะ คิดว่า เบอร์นี้เด๋วก้อกลับไทย ก้อไม่ได้ใช้ละ เค้าก้อชวนไปปาร์ตี้คนไทยอยุ่บ่อยๆ เราเองก้อ ไม่อยากไป เพราะเราไม่ใช่คนเที่ยวกลางคืน จนมีอยุ่ช่วงนึง เรา hurt น่ะค่ะ เค้าก้อโผล่เข้ามาช่วงนั้น ชวนเราไปปาร์ตี้ อีกแล้ว อิอิ เราก้อโอเค ไปก้อไป แต่ก้อชวนน้องไปด้วยคนนึง ก้อนะ ปรากฎว่าคนกะลัง hurt ก้อเมาอ่ะค่ะ ไปส่งน้องกลับบ้านไม่ได้ สรุปว่าทั้งน้องละก้อแฟนเลยต้องมาส่งเราที่บ้านแทน หุหุ แอบอายอ่ะ ละแฟนก้อเดินไปส่งน้องที่บ้าน (น้องเปงทอมคร่า) อ่านะ หลังจากนั้น เราก้อชวนเค้าไปถ่ายรูป เค้าเปงคนเล่นกล้องน่ะ เค้าก้อชวนไปกิงข้าว จนกระทั่ง ไปกิงข้าวเย็นด้วยกันทุกวันแหละคร่ะ หลังจาเราเลิกงาน ก้อเลยตกลงคบกาน แต่ตอนนี้เราวีซ่าหมด กลับมาไทย ได้เดือนนึงละ เฮ้อ ห่างกันเดือนนึงละสินะ คิดถึงจังเลยคร่า มือปืนของเค้า ^^